Vertrouwen is een groot goed in de politiek. In Leidschendam-Voorburg is dat echter al lang verdwenen. Niet alleen tussen de coalitie en de oppositie, maar ook onderling.

GBLV en VVD kunnen niet door één deur nadat de liberalen eind 2014 door hun toenmalige coalitiepartner de deur werden gewezen omdat VVD-wethouders verantwoordelijk zouden zijn geweest voor een miljoenenverlies op het onroerendgoedproject Duivenvoordecorridor.

De relatie tussen de coalitiepartijen en het CDA zit vast op het feit dat het CDA er eind 2014, na het afscheid van de VVD door GBLV en D66, achter kwam dat die twee al lang een akkoord hadden met PvdA en GroenLinks om met z’n vieren verder te gaan.

Ook tussen GBLV en de drie coalitiegenoten botert het niet meer nadat het trio begin 2017 het vertrouwen opzegde in GBLV-wethouder Frank Rozenberg. Die trad daarop af. GBLV verliet de coalitie maar kwam een paar weken later met hangende pootjes terug.

De persoonlijke verhoudingen tussen gemeenteraadsleden onderling en tussen de raadsleden en B&W zijn om het mild uit te drukken ‘gespannen’. Binnen de coalitie geldt discipline: geen raadslid mag afwijken van het coalitiebelang. Zelfs tegen beter weten in.

De oppositie loopt dus telkens tegen een muur. Zo zeer zelfs dat wethouders er een gewoonte van hebben gemaakt de oppositie in de kou te laten staan, ongeacht wat die wil of vraagt.

Burgemeester Klaas Tigelaar trad in september 2016 aan met onder meer de intentie de onderlinge verhoudingen te verbeteren. Bijeenkomsten van raadsleden en B&W moesten daartoe dienen. Het leverde, los van verwijten, doemscenario’s en klaagzangen weinig tot niets op.

Dat vrijwel alle partijen in hun programma’s voor de gemeenteraadsverkiezing van 21 maart passages hebben staan over het functioneren van de lokale democratie, is veelzeggend. Zeker in de wetenschap dat zo ongeveer de helft van de gemeenteraadsleden er de brui aan geeft. Vrijwillig of gedwongen.

Onlangs  zat de burgemeester om tafel zat met de lokale voorzitters van de diverse partijen. Met zoveel nieuwelingen in de gemeenteraad na de stembusgang van de 21ste wordt erop gehoopt dat de onderlinge spanningen afnemen. Kan, hoeft niet.

De partijvoorzitters starten een whatsapp-groepje om ‘ongewenste spanningen’ tegen te gaan. Tegelijk spreekt men af periodiek in eigen kring de beeldvorming van andere partijen mee te nemen. Een hellend vlak.

Maar dan. Om de werklast van gemeenteraadsleden te beperken moeten die ertoe aangezet worden zich alleen met hoofdlijnen van het beleid bezig te houden en niet de diepte in te gaan.  Nogmaals: niet de diepte in te gaan.

Met andere woorden: een gemeenteraadslid mag zijn rol als controleur van B&W niet waar maken. Hij of zij moet zich vooral niet met details van beleid bezig houden. Niets navragen, niets uitzoeken. Voor degenen die een grenzeloos vertrouwen in B&W hebben wellicht een optie. Maar die zijn dan wel erg naïef. Voor anderen: niet doen. Het is de democratische afgrond.

De ‘beleidslijn’ past echter wel in het patroon van de laatste jaren, zeker als het om de gemeentelijke financiën gaat. De begroting is er alleen nog op hoofdlijnen. Raadsleden die vragen hebben kunnen die op speciale avonden aan ambtenaren stellen. Mondeling. Aantekeningen verboden. Schriftelijke antwoorden, voor eenieder te raadplegen, komen er niet.

Tegenvallers worden in de cijfers ‘weggewerkt’. Gemeenteraadsleden die informatie willen krijgen te horen dat ze op de officiële stukken moeten wachten. Zelfs de VVD liet zich daar mee onlangs het bos in sturen. Informatie over projecten met een financieel belang (lees: risico) van de gemeente wordt standaard als ‘vertrouwelijk’ bestempeld. En dan maar hoog opgeven over de eigen transparantie.

Het Raadhuis bestempelde zich ook tot ‘regiegemeente’. Dat wil zeggen: wij zetten de hoofdlijnen uit, anderen (onder meer ingehuurde experts en bureaus) voeren het uit. Dat zulks zonder deugdelijke verantwoording leidt tot een uitholling van de democratie, is duidelijk.

Een gemeenteraadslid dat een knip voor de neus waard is kan daar niet op vertrouwen. Kan er geen genoegen mee nemen. Vertrouwen moge dat een groot goed zijn in de politiek; wantrouwen is in deze gemeente een betere raadgever.

Share This:

Socials

vlietnieuwsfacebookOp Facebook

vlietnieuwtwitter Op Twitter