Mening
Blog: Kansrijken

Het gemeentelijke beleid om mensen die geen werk hebben doch leven van een gemeentelijke uitkering, weer aan een baan te helpen gaat zich richten op ‘kansrijken’. Dat wil zeggen, mensen die het meeste kans hebben snel toch weer aan een job te komen. En dat zijn degenen die korter dan twee jaar een uitkering van de gemeente ontvangen.

Het zou een voorstel van de VVD hebben kunnen zijn. Zo niet in Leidschendam-Voorburg. Daar gaat PvdA-wethouder Nadine Stemerdink met de eer strijken. En haar partij, Jochem Streefkerk als fractieleider in de gemeenteraad voorop, steunt de nieuwe koers van harte. PvdA-voorman van weleer, Joop den Uyl, draait zich grommend om in zijn graf. Ziet zijn erfenis verkwanseld.

De gemeente kent zo’n 2000 mensen die een uitkering ontvangen. Mensen die voordien soms al jarenlang WW kregen, juist omdat ze werkloos waren geworden. Of personen die al jaren  in de Ziektewet verkeerden en zo gehinderd werden met werk een inkomen te verdienen.

Lieden die allemaal door de molen van UWV gingen. Inclusief sollicitatieplicht (de WW’ers), periodieke gesprekken en beoordelingen, verplichte cursussen en meer van dat soort zaken. Desondanks lukte het niet en moesten ze na het aflopen van hun uitkering bij de gemeente aankloppen.

Voortaan worden ze ingedeeld in twee categorieën: kansrijk (naar schatting 40 procent) en niet-kansrijk. De eerste groep komt in een speciaal ‘traject’ – een ambtelijke term voor ‘hulp en aandacht’ – gericht op snel weer aan de slag gaan. De tweede groep krijgt te horen dat men maar vrijwilligerswerk moet gaan doen. Het contact met hen wordt teruggebracht tot een gesprek, eens of tweemaal per jaar. ‘Even horen hoe  het met u gaat’. Het antwoord laat zich raden.

De redenen voor dit alles liggen bij falend gemeentelijk beleid in de afgelopen jaren, en financiële tekorten. De vergoeding van het rijk voor dit beleid is te laag voor de uitgaven die Leidschendam-Voorburg doet. Er moeten jaarlijks tonnen bij uit de gemeentekas.

Ook daar zijn echter oorzaken voor aan te wijzen. Leidschendam-Voorburg geeft hogere uitkeringen dan vergelijkbare gemeenten. Er vindt minder vaak verrekening met andere inkomsten plaats dan elders. Inzake wet- en regelgeving is Leidschendam-Voorburg minder streng. En 30 procent van de ontvangers van een uitkering is vrijgesteld van sollicitatieplicht. In Nederland is dat gemiddeld 11 procent.

Kortom: eigen schuld, dikke bult. Alleen wordt die ‘schuld’ nu in rekening gebracht bij de degenen die een gemeentelijke uitkering krijgen. Tenminste als het gaat om degenen die het stempel ‘niet kansrijk’ opgedrukt krijgen.

‘Als je wilt werken zijn daar mogelijkheden voor’, orakelde mevrouw  Stemerdink deze week in de gemeenteraad toen het ging om die groep. Even later claimde ze dat de gemeente ‘niemand vergeet’.

Kretologie tegen beter weten in. Net zoals de nieuwe naam voor dit ‘beleid’: re-integratie en participatiebeleid in plaats van het vertrouwde ‘arbeidsmarktbeleid’. Het klinkt vriendelijker. Achter de schermen is het echter keihard a-sociaal. Zo zeer zelfs  dat de coalitie van VVD, CDA, PvdA en ChristenUnie-SGP het niet eens in het coalitieakkoord durfde opschrijven.

Socials

vlietnieuwsfacebookOp Facebook

vlietnieuwtwitter Op Twitter