Steeds weer, stééds weer als je denkt dat het toppunt van bestuurlijk onvermogen, of waarschijnlijker, bestuurlijke kwade trouw bereikt is, komt er weer een schep bovenop.

We ondergaan iedere dag de door het college van B & W opzettelijk veroorzaakte chaos en overlast van de Mall. Daarnaast werden en worden we regelmatig geconfronteerd met de steeds weer andere informatie betreffende de financiële toestand van de gemeente, worden we steeds weer bewust verkeerd geïnformeerd over de overlevingskans van Vlietland, woningbouw, opvang asielzoekers en in het ongewisse gelaten over de gevolgen van de waanideeën van wethouder Van Eekelen betreffende de Julianabaan. Politiek vandalisme.

We weten dat andere wethouders sullig de klappen opvangen van het inwoner-vijandig handelen van deze wethouder. En we weten dat het onomstotelijk vaststaat dat de problemen die de Mall veroorzaakt NIET opgelost kunnen worden met pogingen (tegen beter weten in er van uitgaande dat die gedaan worden) de doorstroming van het verkeer te verbeteren. Daar is lef voor nodig. Lef van de burgemeester. Over hem later meer. Dat lukt ook niet met `verkeersregelaars` die de verkeerde kant uitkijken of voor zich uit starend in hun auto blijven zitten. En al helemaal niet wanneer de verkeersregels en de openbare orde niet gehandhaafd worden. Ook daar is lef van de burgemeester nodig. En zoals gezegd over hem later meer.

Controle door de gemeenteraad op de wethouders ontbrak en ontbreekt (met uitzondering van twee leden van die raad) volledig. De raad verwaarloosde zijn taak zó sterk dat de Raad van State hem een oorvijg én een opdracht gaf, waaraan geen wezenlijk gevolg gegeven werd. Geheel in stijl verzon men een list. Let wel, dit zijn de mensen die door de inwoners gekozen werden om hun belangen te behartigen. Mensen die degenen die hen kozen op walgelijke wijze ondergeschikt maakten aan hun eigen belangen. Gek hè, dat weldenkende mensen zich ronduit opgelicht voelen? Dat komt door politiek vandalisme. U kunt weer op velen van hen stemmen in 2026. U kunt het ook niet doen. Want vergeet niet, als u in het stemhokje doet wat u eerder deed, krijgt u wat u eerder kreeg. Files, vervuiling en overlast van tuig. Het wethouder Van Eekelen sfeertje dus.

En nu accepteert de provincie de niet sluitende begroting niet meer. Terecht. De verantwoordelijke wethouders rommelen zich door de normale regels van goed bestuur, kennelijk in de veronderstelling dat zij zo hun persoonlijke belangen kunnen dienen. Gelukkig is die vorm van valsheid opgevallen. Stelposten die zo handig zijn om ons geld onheus te besteden zijn uit den boze.

En dan hebben we nog D66. Met een krampachtige scheut misleidend gedrag liet men een persbericht het licht zien: ‘D66 verbijsterd over kaalslag Vlietland’. Men is ‘ontzet’. Als je verbijsterd door, en ontzet bent van je eigen beleid heb je een wel heel bijzondere persoonlijkheidsstoornis. Degene die `ontzet` (gelooft u het?) stelde: ,,De situatie vraagt nu écht om optreden. D66 wil dat het college (van B&W) zich tot het uiterste inspant voor, en zich committeert aan, het behoud van deze uiterst kwetsbare biodiversiteit in het recreatiegebied Vlietland.” was het raadslid dat niet van plan is terug te keren in de raad. Dan kun je je collega wel een mes in de rug steken. Dan kan dat. Althans als je raadslid in Leidschendam-Voorburg bent. Zeker als die collega onmiskenbaar heeft gefaald. Nee, bewust heeft nagelaten het werk te doen waar hij voor gekozen werd. Politiek vandalisme.

Oh ja, even terugkomend op de gemeentelijke financiën: de rioolrechten. Dat die ook niet kloppen is symptomatisch. Symptomatisch voor ons gemeentebestuur dus ook voor de financiën. Zie hierboven. En waarschijnlijk daarom het volgende.

`De Rekenkamer gaat uitzoeken welke samenwerkingsverbanden er nu bestaan, hoe ze in elkaar zitten, wat de voordelen zijn om er deel van uit te maken, welke financiële verplichtingen en risico’s er zijn, hoe doeltreffend en doelmatig de samenwerking is, welke bevoegdheden de gemeenteraad heeft, hoe verantwoording over de samenwerking en de controle erop door de gemeenteraad vorm is gegeven, wat de rol van wethouders is en of raadsleden vinden dat ze genoeg grip hebben op de samenwerkingsverbanden.` schreef Vlietnieuws.

`Voor een gemeenteraad blijkt het lastig te zijn om te bepalen of en welke mogelijkheden er zijn om sturing te geven aan en verantwoording te vragen over de prestaties en keuzes binnen deze verbanden. Vanwege de verscheidenheid en veelheid aan verschillende samenwerkingsconstructies ervaren raden bestuurlijke afstand, wat vervolgens vragen kan oproepen over de democratische legitimiteit van hetgeen zich binnen die verbanden afspeelt’, stond er in hetzelfde artikel. Toen moest ik even op m`n hoofd krabben. Is die bestuurlijke afstand geen voorwaarde voor het goed functioneren van de gemeenteraad? Gaat het eigenlijk niet om onbetrouwbaarheid en onkunde? Is bestuurlijke afstand niet volstrekt ongewenst bij ons gemeentebestuur?

Optimist als ik ben, zoek ik toch naar een kerstgedachte. Maar ondanks dat we een CDA-burgemeester hebben lukt dat niet. Ik denk eerder aan Farizeeërs.

Wij hebben immers een burgemeester die zich niet inlaat met het op één na grootste probleem in de gemeente; de Mall. Een burgemeester die met de directie van eigenaar URW over samenwerking overlegt in plaats van hem het vuur aan de schenen te leggen om de inwoners te beschermen. Een burgemeester die denkt handig vragen van een gemeenteraadslid te ontwijken met verwijzing naar officiële bronnen in plaats van de dagelijkse ellende leidend te laten zijn bij zijn handelen. Een burgemeester die van een onbenullige, negatieve confrontatie met een onfatsoenlijke fietser in de pers melding moet maken. Iets wat ons bijna dagelijks en ook met automobilisten overkomt. Het maakt wel duidelijk hoe zeer hij in zijn lege werkelijkheid leeft. Hoe ver hij van de realiteit afstaat. En een burgemeester die zijn taak als voorzitter van zowel (!) het college van burgemeester en wethouders als voorzitter van de gemeenteraad compleet verwaarloost door die gremia structureel te laten handelen in strijd met alle redelijke belangen van de inwoners resp. te laten klungelen, zelfs als de Raad van State eraan te pas moet komen.

Het op één na grootste probleem in de gemeente? Ja! het grootste probleem is wethouder Van Eekelen. Maar dat weet u. En daar doet hij ook niets aan. Zonder haar was ons veel, zo niet alle ellende en ongelofelijk veel geld bespaard gebleven.

Politiek vandalisme dus.

(Carlo Wagenmans)