Er zijn talrijke obstakels voor de invoering van een zogenoemd restafvaltarief waarbij de burger betaalt aan de hand van de kilo’s afval die worden aangeboden en/of het aantal keren dat restafval moet worden opgehaald. Vast staat wel dat door het tarief het aantal kilo’s restafval daalt. Voor de invoering van zo’n tarief moet ruim de tijd worden genomen; ongeveer zes jaar.

Dat blijkt uit een notitie die wethouder Marcel Belt de gemeenteraad heeft gezonden. Die had in mei om een onderzoek naar een restafvaltarief gevraagd. Inwoners produceren nu zo’n 220 kilo afval per persoon. Formeel zou dit 100 kilo moeten zijn. De laatste jaren daalt de hoeveelheid niet meer, doch stijgt juist.

Volgens Belt bestaat 66 procent van het restafval uit spullen die er eigenlijk niet in thuis horen: plastic, metaal, drankverpakkingen, groenafval, papier, glas en textiel. Met ‘goed scheiden’ is er volgens hem dan ook ‘heel veel winst te behalen’.

Nu betalen burgers een afvalstoffenheffing. Het restafvaltarief bestaat uit twee delen: een vast deel (kosten Avalex voor andere zaken) en een variabel deel (restafval). Voor het variabele deel zijn er 3 opties:

– men betaalt aan de hand van het aantal keren dat restafval moet worden opgehaald,

– men betaalt aan de hand van de kilo’s aangeboden restafval,

– men is verplicht restafval in dure zakken aan te bieden.

Alle drie opties hebben voor- en nadelen. Die nadelen zijn: chippen containers/nascheiden flats (bij frequentie ophalen); weegsystemen nodig (kilo’s afval); containers weghalen, zware zakken tillen, vaker halen nodig (dure zakken).

Het restafvaltarief bestaat nu vooral in kleine gemeenten zonder veel hoogbouw in het zuiden en oosten van Nederland. In een gemeente als Leidschendam-Voorburg met 61 procent hoogbouw bestaat het nog niet.

Voor de invoering is niet alleen politieke besluitvorming nodig. Er moeten gemeentelijke regels veranderen. De privacy van inwoners moet gewaarborgd worden als persoons- en adresgegevens gekoppeld worden met een afvalsysteem (passen). Daarnaast moet er een systeem voor betalen/afrekenen worden opgezet. En is een grootschalige communicatiecampagne nodig alsmede een participatietraject.

De geschatte kosten van invoering van passen, maatregelen aan containers, software zijn alleen al 5,5 miljoen euro. Bovendien moet er extra personeel door de gemeente worden ingehuurd (0,5 miljoen euro per jaar). Het hele systeem zou ongeveer 300.000 euro per jaar vergen.

Na invoering zijn maatregelen nodig om illegale bijplaatsingen tegen te gaan, klachten af te handelen, de financiering te waarborgen en de burgers op de hoogte te houden.