De burgemeester is soldaat eerste klas geworden. Een van de laagste militaire rangen. Maar hij is er trots op. Het voelde als erkenning.

Dat de bevordering de eerste is zonder dat hij solliciteerde, geeft aan hoe slecht hij functioneerde: veel, zo niet alle bevorderingen vinden plaats zonder sollicitatie, maar op basis van prestaties. Hij was dus, eigenlijk niet verbazingwekkend, altijd al een kneus. Mijn neefje heeft zijn zwemdiploma B gehaald. Die heeft er wel het nodige voor moeten doen.

Voor zijn aanwezigheid in onze gemeente krijgt hij geen erkenning. In tegendeel. Waarom ook? Bij aanwezigheid zou je functioneren mogen verwachten. Goed functioneren. Zeker als hij daarvoor op onze kosten (!) €12152,10 bruto per maand incasseert. Daarnaast ontvangt hij een netto (!) ambtstoelage (onkostenvergoeding) van € 490,81 per maand, 8% vakantietoeslag (€ 11666,02) en een eindejaarsuitkering van 9,8% (€ 14290,87). De complete financiële vergoeding zou de zware verantwoordelijkheid die bij de functie hoort moeten weerspiegelen. Maar die verantwoordelijkheid neemt hij niet. Hij is dus, nog hinderlijk ook, slechts aanwezig.

Deze burgemeester parasiteert op de zakken van de inwoners om elders zijn belangen en pleziertjes na te streven. De openbare orde wordt door hem niet gehandhaafd, de vele (grote!) problemen krijgen zijn aandacht niet en hij laat de wethouders en de gemeenteraad aanrommelen. Kortom, hij verwaarloost zijn taken en negeert de wet. We kennen het van hem.

Een recente rondvraag leerde dat veel inwoners van de gemeente hem of niet kennen, of alleen zijn tekortkomingen. En het feit dat hij vooral buiten de gemeente actief is, is bekend. Er volgt nog zo’n rondvraag en het ligt in de lijn der verwachtingen dat het resultaat net zo pijnlijk zal zijn.

Zijn nieuwjaarstoespraak zal ongetwijfeld in Trump-stijl zijn. Naar analogie van diens zelfverklaarde, `briljante resultaten` bij de ‘zwaarste intelligentietests’, zal de grootsheid van de prestaties in het gemeentehuis belicht worden. Andersdenkenden begrijpen het niet, zijn kwaaddenkend of eisen te veel.
En zo kan ik doorgaan. En daarom geef ik de burgemeester het welgemeende, realistische en (zie hierboven) gemotiveerde advies zijn nieuwjaarstoespraak in een afscheidstoespraak om te zetten.

(Carlo Wagenmans)