Samen met andere bewoners van Voorburg heb ik een zienswijze ingediend voor de Omgevingsvisie 2050.
Eind november ontvingen wij van de gemeente de Zienswijzennota. In totaal zijn er 75 zienswijzen ingediend. In de begeleidende brief staat dat de zienswijzen ‘soms’ hebben geleid tot aanpassingen, en ik benadruk het woord ‘soms’.
Want, wat ons in de eerste plaats is opgevallen in de Zienswijzennota is, dat het grootste deel van de Zienswijzen ‘Geen aanpassing in de Omgevingsvisie’ krijgt.
Ook ónze genoemde punten krijgen geen aanpassing. Die hebben voornamelijk betrekking op Mobiliteit en Parkeren. Over deze twee onderwerpen is namelijk al heel veel te doen in Voorburg. Voor Voorburg Noord-noord keurde de gemeente in mei vorig jaar de Buurtvisie goed. Een visie die een heel klein draagvlak heeft binnen de wijk. De petitie die 2.200 handtekeningen opleverde, is daarvoor het bewijs. Dit is een integrale meting geweest, ten opzichte van de selecte steekproef die de gemeente heeft gedaan.
Onderzoeken moeten statistisch goed worden uitgevoerd en betrouwbare en zorgvuldige uitkomsten opleveren. Volgens de werkgroep ‘Auto voor de deur’ is deze Buurtvisie gebaseerd op ondeugdelijk onderzoek en onjuiste informatie.
De Werkgroep heeft daarom de nodige acties ondernomen. Maar die hebben helaas nog niet tot de gewenste aandacht van de gemeente geleid.
En zo kwamen wij in onze zienswijze voor de Omgevingsvisie 2050 ook op het onderwerp Participatie.
Eind 2024 is de Wet ‘Versterking participatie op decentraal niveau’ in werking getreden. De wetgever vindt het belangrijk dat inwoners invloed kunnen uitoefenen op beslissingen die hen aangaan. Met hun ideeën en kennis kunnen zij ervoor zorgen dat besluiten van de gemeente beter aansluiten bij hun behoeften. Participatie is daarmee een onderdeel van een sterke en levendige democratie, aldus de wetgever.
Het woord ‘participatie’ klinkt door in alle documenten en bewoordingen van de gemeente. Maar kennelijk hebben u en wij een heel andere interpretatie van dit woord. Bewoners nemen deel aan klankbordgroepen, enquêtes, een Dromenlab, een Informatielab en een Ambitielab. Termen die ingehuurde adviesbureaus gebruiken voor participatieprojecten zoals de herinrichting van Voorburg Noord-noord, de Julianabaan en de Kwikfit locatie. En dan laat ik de perikelen rond The Mall nog maar even buiten beschouwing.
Bewoners steken een hoop energie en tijd in de participatieronden. Maar waarom voelen bewoners zich dan toch niet gehoord? Waarom voelen zij zich niet serieus genomen in hun deelname aan deze projecten. De laatste maanden heb ik vele insprekers gehoord, allemaal met andere zienswijzen op de plannen van de gemeente. Maar het lijkt wel of de gemeente niet wil luisteren. Want ja, we mogen meedoen, maar de plannen die er al langer liggen, gaan toch gewoon door.
En zo is het ook weer met de Julianabaan gegaan. Een geplande opknapbeurt, waar niemand tegen is, verandert tegen de zin van bewoners en ondernemers in een renovatie van 21 miljoen euro. Dat frustreert inwoners zodanig dat een grote groep niet eens meer de moeite wil nemen om hun inspraak te doen. Op de Kernbijeenkomst voor de Omgevingsvisie 2050 in Voorburg waren er ook slechts 25 bewoners.
Let wel, ik probeer hier niet verwijtend of rancuneus te zijn. Wat ik aan u vraag is het hier eens met elkaar over te hebben in de gemeenteraad. Hoe kan het zijn dat een groot deel van de bewoners het vertrouwen in de gemeente kwijt is? Zelfs een petitie die 2.200 handtekeningen oplevert, geeft u niet de aandacht die dit verdient.
Ik zou zeggen, vraag dat uzelf eens met elkaar af. Door op deze manier met burgerparticipatie om te gaan, bereikt u het tegenovergestelde van wat de wetgever bedoeld heeft.
In maart zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Echt luisteren naar inwoners kan een verschil maken en daarmee het vertrouwen in de politiek terugbrengen.
(Mw. A. van Dongen)




