Graag wil ik reageren op de column van Frank Rozenberg van 4 maart.

Hij veegt daar de vloer aan met de stelling ‘voor of tegen de recreatiewoningen in Vlietland?’ Alsof die stelling voorbij zou gaan aan de ‘nuance’ dat het het al 4 jaar gaat om de vraag ‘is men voor of tegen een aanpassing van het bestemmingsplan’. Nu doet die laatste vraag er ook toe, maar zowel in het vigerende als in het aangepaste bestemmingsplan is er sprake van 222 recreatiewoningen, zij het in een andere vorm.

De echt wezenlijke politieke vraag is of politieke partijen bereid zijn om alle legale middelen in te zetten on elk mogelijk vakantiepark met recreatiewoningen in Vlietland tegen te houden. Dan moet er geld op tafel komen voor een schadevergoeding. Dat zijn kosten voor de belastingbetaler. Maar dan bespaart men op de maatschappelijke kosten ten gevolge van de vernietiging van de daar aanwezige biotoop en van een rustig en openbaar toegankelijk wandelgebied.

Die schadevergoeding zal wellicht in de papieren lopen. Maar die kosten zijn eenmalig, en de gemeente Leidschendam-Voorburg is niet arm. Bovendien kan de provincie meebetalen.

Als privaatrechtelijk eigenaar van het gebied die een pachtcontract heeft afgesloten met Recreatiecentrum Vlietland en indirect met onderpachter Dutch Lake Residence is de provincie medeverantwoordelijk voor de ongewenste situatie waarin we terecht zijn gekomen. Ook heeft de provincie miljoenen gereserveerd voor allerlei infrastructurele voorzieningen t.b.v. het beoogde vakantiepark, waaronder een verder totaal onnodige verlegging van de Rietpolderweg dwars door een aaneengesloten bos. Dat geld komt vrij als het bouwplan wordt afgeblazen. En misschien kunnen Leiden en Voorschoten, waarvan de inwoners het huidige wandelgebied in Vlietland waarschijnlijk het meest gebruiken, ook in de beurs tasten.

Dat is de stelling waar het om draait. Willen we dat vakantiepark afblazen en wat hebben we daar voor over?

(Sander Wennekers)