De gemeente moet betaald parkeren invoeren in de zogenoemde ‘kernwinkelgebieden’: Damcentrum Leidschendam, Julianabaan Voorburg, Huygenskwartier Voorburg. Elders in de bebouwde kom moet vergunningparkeren gerealiseerd worden. Als uitzondering kan parkeren met blauwe zones nog in woon-winkelgebieden waar de parkeervraag goed te sturen is.
Dat staat in het zogenoemde ‘overgangsdossier’ dat ambtenaren voor de nieuwe gemeenteraad hebben geschreven. Nu wordt het parkeerregime stapsgewijs aangepast. ‘Daarmee ontstaat langzaam maar zeker een lappendeken aan maatregelen die op straat steeds minder herkenbaar zijn. Bovendien is het doorlopend aanpassen van de regimes tijdrovend en kostbaar’, aldus de ambtenaren.
‘Verschillende factoren spelen een belangrijke rol in de keuze voor en de effectiviteit van een regime. Bijvoorbeeld het waterbedeffect, de herkenbaarheid van een regime en het benodigde beheer en onderhoud. Bepalende factoren in de keuze voor een regime, zijn handhaving en betaalbaarheid. Voor een betrouwbaar en effectief parkeerregime, is goede handhaving cruciaal’.
‘Handhaving in blauwe zones is arbeidsintensief en daardoor zeer duur. Voldoende handhaven is alleen mogelijk wanneer we veel minder handhaven op andere zaken. De huidige financiële middelen zijn niet toereikend voor de benodigde aanvullende capaciteit voor handhaving. Een scanauto kan worden ingezet voor vergunningparkeren en mogelijk betaald parkeren, maar de beperkte omvang van vergunningsgebieden maakt dit nu niet kostenefficiënt. Dit benadrukt de noodzaak van een integraal parkeerregime’.
‘De andere belangrijke variabele voor de betaalbaarheid, zijn de inkomsten. Bij blauwe zones zijn de inkomsten beperkt tot ontheffingen, waarvan de prijs wettelijk is gemaximeerd omdat de gemeente enkel bepaalde kosten ma doorberekenen. Bij vergunningparkeren en betaald parkeren mag de raad de tarieven bepalen, waarbij ook differentiatie mogelijk is. Bij het vaststellen van het tarief moet rekening gehouden worden met de betaalbaarheid voor inwoners. Tegelijkertijd kan met een gedifferentieerd tarief ook gestuurd worden op bijvoorbeeld het aantal ontheffingen per huishoudens’.
‘De grootste verschillen zitten in de inkomsten uit overtredingen. Bij blauwe zones en vergunningparkeren moet de gemeente handhaven, maar krijgt zij geen inkomsten bij overtredingen. Om de ontheffing betaalbaar te houden voor alle inwoners, moet de gemeente dus veel geld bijleggen uit algemene middelen. Bij betaald parkeren geldt een ander principe, een parkeerbelasting. De inkomsten bij overtredingen gaan wél naar de gemeente. Bovendien krijgt de gemeente aanvullende inkomsten van bezoekers die een tarief per uur betalen. Daarmee bestaat er een reële kans dat de gemeente substantiële inkomsten krijgt. Naar verwachting dekken die inkomsten de kosten ruimschoots. Dit betekent dat dit effectieve parkeerregime ook een financiële bijdrage kan leveren aan andere voorzieningen waar maatschappelijk grote behoefte aan is’.
‘Het advies is om integraal parkeerbeleid op te stellen. We stappen af van de huidige kostbare werkwijze. We adviseren om in één keer voor de hele gemeente de vormen van parkeerregulering vast te stellen, inclusief financiële doorvertaling. Dit geeft ruimte voor samenhangende en gebiedsgerichte keuzes. Het implementeren van een integraal regime kost tijd. Met name vanwege de benodigde participatie met inwoners. Echter, daarna is uitvoering goedkoper en duidelijker dan het huidige regime’.
‘Het advies is om in ieder geval in het stedelijk deel van de gemeente gebiedsdekkend parkeerregulering in te voeren. Maak in dat deel van de gemeente een optimale mix van de drie vormen van regulering: betaald parkeren in kernwinkelgebieden, vergunningparkeren in woonwijken en in uitzondering parkeren met blauwe zones in gemengde gebieden waar de parkeervraag goed te sturen is’.
‘Wanneer ervoor gekozen wordt om het huidige systeem voort te zetten, moet fors geïnvesteerd worden in ambtelijk capaciteit. Zonder een structurele investering is het parkeerregime niet langer betrouwbaar en uitvoerbaar. Tot slot adviseren we om het reguleren van parkeren te verbinden met de mobiliteitstransitie. Onderdeel daarvan is het beperken van het aantal ontheffingen of vergunningen per huishouden. Ook wordt geadviseerd om bij nieuwbouw of ingrijpende herinrichting de parkeervraag te sturen via normen en publieke mobiliteit zoals deelauto’s te stimuleren’.
