Er treedt stagnatie op bij het inzetten van zonnepanelen en zonnevelden voor het opwekken van energie. De makkelijkste daken zijn benut, het stroomnetwerk zit vol, de kosten stijgen, er wordt minder gezocht naar geschikte plekken. Voor zonnevelden komen er steeds meer regels en de maatschappelijke zorgen nemen toe.

Dat blijkt uit een evaluatie van de Regionale energiestrategieën (RES) die sinds 2021 bestaan. Met de strategieën wordt beoogd in 2030 35 miljard kilowattuur stroom op te wekken met zon- en windkracht op land.

Volgens de evaluatie wordt de 35 miljard kilowattuur wel gehaald. De 55 miljard in 2050 is echter ‘buiten beeld’ verdwenen. Er is geen perspectief voor na 2030. In de evaluatie worden talrijke knelpunten benoemd: vol stroomnetwerk, bescherming natuurgebieden, geen landelijke windnorm, stikstofuitstoot, onduidelijkheid welke vorm van opwekken zonenergie voorrang heeft, maatschappelijke weerstand, stroeve samenwerking tussen alle partijen, ruimtelijke impact, gebrek aan grondstoffen, te weinig ambtenaren, verstoring radar defensie, vlieghoogte vliegtuigen, langzame vergunningverlening.

Er ontstaan wel steeds meer initiatieven uit de samenleving zelf, zo wordt in de evaluatie geconstateerd. Dat wordt als positief ervaren. Wat de warmtetransitie betreft (gas vervangen door hernieuwbare warmtebronnen) wordt geconstateerd dat wet- en regelgeving op zich laten wachten. Ook hebben veel gemeenten nog geen idee welke andere warmtebron ze dan willen gaan gebruiken.