Het Sprookjesboek van Vlietnieuws laat heel precies zien waar de politici niet voor gaan zorgen. Dat zijn de onderwerpen waar ze marketingmensen voor hebben ingehuurd.

Wat is dat ook al weer, marketing? Daar gaat het erom onwetende mensen over te halen te laten geloven wat niet waar is. Over dingen of diensten die ze niet nodig hebben. En dat op de domst mogelijke manier. Hoe ze dat doen? Met behulp van reclame. Kijk maar naar de tv-reclames. Auto’s die door fantacy-straten rijden en waar het schermpje op het dashboard belangrijker is dan de veiligheid, mensen helemaal in extase raken (monden wijd open om alle witte tanden te laten zien) van de `geursensatie` van een wasmiddel en/of wegzwijmelen van de `smaakbeleving` van iets ongezonds. De fantacy-reclame voor de politieke partijen komt wanneer de kandidaten met flyers de straat opgaan en adverteren in de door de gemeente gesubsidieerde pers. De afhankelijke pers.

Die marketingmensen worden in de politiek ingezet om de kiezer af te leiden van wat de kandidaten écht van plan zijn en om kiezers binnen te hengelen. Kiezers die niet nadenken en daar ook niet aan willen beginnen. Makkelijke slachtoffers, want die zijn in de meerderheid.

Hoe zou het moeten gaan? Het college van B & W komt met voorstellen in het belang van de gemeente en de inwoners. Die voorstellen worden in het belang van de gemeente en de inwoners beoordeeld door deskundige, goed voorbereide gemeenteraadsleden. Onze vertegenwoordigers die wij hebben gekozen. Indien mogelijk is een goede samenwerking met het college zeer gewenst.

Indien zo’n samenwerking niet mogelijk is omdat een voorstel niet in het belang van de gemeente en de inwoners, of zelfs schadelijk is voor één van beiden, moet de gemeenteraad het keihard afwijzen en zich niet onder druk laten zetten. ( https://vlietnieuws.nl/2026/01/29/gemeenteraad-aan-zet/ ) Dualisme heet dat en dat staat haaks op partij- en vriendjespolitiek.

Dat levert, zo zagen we in de afgelopen jaren vrijwel dagelijks, wrijving op tussen de belangen van het college van B&W, de gemeenteraad, mogelijk die van individuele politici en de inwoners. Om de partijpolitici gaat het eigenlijk, want de partijen, of die nu plekken in het college en/of de gemeenteraad bezet houden, hebben hen stevig onder controle. Kadaverdiscipline. En de mate van samenwerking tussen de partijen, de coalitie, is doorslaggevend voor de beslissingen die genomen worden. Niet de belangen van de gemeente en de inwoners.

Zeer verschillende standpunten die de belangen van de gemeente en de inwoners ten doel hebben zijn zeer waardevol en leiden na een deskundig gevoerde discussie alleen maar tot betere voorstellen. En daar zit het probleem. Die deskundigheid ontbreekt, evenals en bovenal de integriteit bij de politici om de belangen van de gemeente en de inwoners te laten prevaleren boven die van zichzelf en hun politieke partijen.

Hier zou de burgemeester als voorzitter van het college en de gemeenteraad een rol moeten spelen. Maar de burgemeester van Leidschendam-Voorburg kan zijn taken niet aan en onttrekt zich er structureel aan. Hij verdwijnt en laat zich vervangen, de gemeente in chaos achterlatend. Wellicht probeert hij tijdens het soldaatje spelen te leren hoe hij dichte rookgordijnen kan aanleggen. Nog dichter dan die al opstijgen uit de smeulende resten van wat ooit gemeentelijk bestuur was. En als dat niet voldoende is, is er plan B: geheimhouding.

Geheimhouding, bekend uit jawel, de marketing. De truc die ook door de domme influencertjes op de a-sociale media wordt toegepast. Op mensen die niet nadenken en daar ook niet aan willen beginnen. Makkelijke slachtoffers, want die zijn in de meerderheid. Niet vertellen welke (vaak) ernstige nadelen verbonden zijn aan wat zo hartstochtelijk wordt aanbevolen.

Wat een pessimist, denkt u nu misschien. Nou dan hebt u het mis! Ik geniet elke dag van het leven. En anders dan onze politici geniet ik van wat ik zie als het goed met mensen, dieren en de natuur in het algemeen gaat. Prachtig om te zien! En ik geniet ook van mensen die zelf hun verantwoordelijkheid nemen en van mensen die zich belangeloos inzetten voor anderen.

Als dat links is, kiest u maar een partij in de gemeente waar u denkt dat ik bij hoor. Als dat liberaal of rechts is, kiest u maar een partij waar ik bij hoor. Lukt niet hè?

Ik realiseer mij dat geld verdienen nodig is. Prima. Mag ook veel geld zijn als er eerlijk en hard voor gewerkt is. Alleen hoor ik niet bij een egoïstische partij, of eentje die iedereen zielig vindt die zichzelf in de narigheid heeft gewerkt. Ik heb alleen respect en waardering voor mensen die oprecht (!) het beste met anderen voorhebben in plaats van met de economische belangen van bepaalde groepen. De politici van de traditionele, zittende partijen in het gemeentebestuur van Leidschendam-Voorburg zijn een dieptepunt in menselijke waardigheid. Ze zijn abject.

En, niet te vergeten, ik heb diep respect voor de reservisten die in stilte op verschillende niveaus hun bijdrage willen leveren aan onze veiligheid in plaats van aan hun ego.

Het zal nu compleet duidelijk zijn met welke beloften de marketeers u op het verkeerde been willen zetten. De beloften waar de afgelopen vier jaar niets aan werd gedaan. Lees de sprookjesboeken van Vlietnieuws maar even door. En liegen over haar ‘prestaties’ maken wethouder Bremer nóg ongeloofwaardiger. Zou zij nu marketing inzetten om te helpen?

Marketing, je moet er maar je werk van willen maken.

(Carlo Wagenmans)