Het is alweer tientallen jaren terug dat ik in Voorburg kwam wonen. In Den Haag was er weinig mogelijkheid voor een startend stel en Voorburg bood de kans wel.

In die dagen werd Voorburg een “Mooie groene gemeente” genoemd en dat was het ook. Er waren zelfs nog grote stukken grasland, daar waar nu Mall met zijn ellende voor een gemeentelijk superinfarct zorgt. Het is moeilijk de oude landelijke situatie nog voor ogen te halen. Tegenwoordig is de druk op groen enorm en de voorgaande slogan is in de gemeentepolitiek dan ook uit beeld geraakt. Toch zijn er nog een aantal groene plekken die meer dan de moeite waard zijn. Vlietland is er één van.

Ik kom er nog wel eens op de fiets, samen met echtgenote. Zij gaat mij dan voor in rechte koers en vastberadenheid. Dat heeft een groot voordeel: ik heb ruim de kans om om me heen te kijken en te genieten van het simpele. Geen herrie, geen reclames, nee, gewoon om me heen kijken. Vlindertje links, bloempje rechts. Vogeltje zus, konijntje zo. Of haas, ik kan die twee nooit uit elkaar houden. En het leuke is, dat hoeft ook niet. En soms kom je er minutenlang niemand anders tegen. Het is daar genieten van de rust.

Vlietland moet groen en open blijven.

(P. Baak)