Het is 2 februari 2016 als wethouder Frank Rozenberg een plan presenteert voor een zogenoemde ‘gebouwenschuif’ in de Voorburgse Herenstraat.

Een viertal gemeentelijke panden moeten volgens de bestuurder een andere functie krijgen om zo de levendigheid in de Herenstraat en omgeving – het Huygenskwartier – te vergroten.

Kort en goed: de gemeenteraad, de politieke partijen en de griffie verhuizen van Herenstraat 72 naar 42. Herenstraat 44 wordt verkocht. In Herenstraat 72 komt Museum Swaensteyn. Herenstraat 101, waar het museum nu zit, wordt verkocht.

Later in het jaar meldt Waaijer projectontwikkeling zich. Met Hoogvliet beheer dient hij een plan in. Achter de gevels Herenstraat 42-46 gaat alles plat. Er komt een ondergrondse parkeergarage, een nieuwe Hoogvliet supermarkt en er komen woningen. Herenstraat 52, de huidige Hoogvliet, kan verkocht worden. Achter de gevel kan door sloop ook woningbouw plaatsvinden.

Eind 2016 gaat de gemeenteraad akkoord met nader onderzoek naar het plan-Waaijer. Meer niet. Dus ook geen besluit dat het plan door mag gaan.

En dan gaat modezaak The Village, Herenstraat 177 onder de Utrechtsebaan, dicht. Er ontstaan geruchten over nieuwe huurders, zoals een supermarkt. Let wel: geruchten.

Deze praatjes zijn voor de wethouders Saskia Bruines en Frank Rozenberg, en hun ambtenaren, genoeg reden om in het diepste geheim te gaan werken aan een Voorbereidingsbesluit. Een besluit waardoor de komst van een supermarkt in The Village geblokkeerd moet worden.

Er wordt dus niets gevraagd bij de eigenaar van The Village. Nee, de politici en hun helpers gaan ervan uit dat de geruchten waar zijn. Als de eigenaar van The Village zich maanden later meldt met de vraag of er een supermarkt zou kunnen komen, krijgt die van ambtenaren ‘nee’ te horen. Ze beroepen zich daarbij op het bestemmingsplan.

Hun informatie is fout. Juridisch advies leert dat het bestemmingsplan de komst van een supermarkt niet blokkeert. Alleen krijgt de eigenaar van The Village dat niet te horen. Ook op zijn vraag of er een vrijstelling mogelijk is van het bestemmingsplan komt geen antwoord.

Bewust? Het lijkt er wel op. De gemeente, lees wethouder Rozenberg, heeft zijn hart verpand aan het plan-Waaijer. Zonder dat plan geen gebouwenschuif. Zo ging de gemeente al mee in de eis van Waaijer-Hoogvliet dat er sprake moest zijn van een onderhandse aanbesteding, om concurrentie uit te sluiten.

En Waaijer dreigde openlijk geen intentieovereenkomst met de gemeente te sluiten, als de komst van een nieuwe supermarkt in het gebied niet werd voorkomen.

Maar de saga gaat verder. Raadsleden worden onder strikte geheimhouding geïnformeerd over het Voorbereidingsbesluit. Tegelijk ging de informatie over dat besluit vanuit het Raadhuis wel naar buiten om gepubliceerd te worden, direct nadat de gemeenteraad  ermee akkoord was gegaan.

Daarbij gokten Rozenberg en de rest van B&W erop dat de gemeenteraad wel zou instemmen. Waarop die verwachting gebaseerd was, staat in de sterren geschreven. Feit is dat de gemeenteraad ‘nee’ zei. Enkele uren voor publicaties die al niet meer tegen te houden waren.

De schuld wordt  nu gelegd bij voortvarende ambtenaren, alsof B&W van niets wisten en ook nooit over een noodzakelijke publicatie hebben gesproken. Als je iets wilt tegenhouden is publicatie direct na een besluit toch een gebruikelijke methode in bestuurskringen.

Los daarvan bleek de gemeenteraad ook nog eens een oude versie van een distributie planologisch onderzoek te hebben gekregen, op grond waarvan men moest beslissen over het Voorbereidingsbesluit. Dat kon omdat computersystemen bij de gemeente niet op elkaar aansluiten zodat het leek dat de raadsleden de definitieve versie van het stuk hadden.

Inmiddels lijkt de kou uit de lucht. In The Village komt geen supermarkt maar een herenmodezaak. Het Voorbereidingsbesluit is van tafel, net als de geheimhouding.

Is de kous daarmee af? Allerminst. De hele gang van zaken toont de arrogantie van de macht. Wethouders en ambtenaren die hun eigen ding doen en koste wat kost willen doordrukken. Met list (geheimhouding) en bedrog (richting The Village). En duistere deals (met Waaijer/Hoogvliet).

De gemeenteraad bestaat uit 35 mensen die daar door de inwoners van Leidschendam-Voorburg zijn neergezet als ‘hun’ vertegenwoordigers. Als mensen die de belangen van de inwoners moeten dienen. De bevolking van deze gemeente is niet gediend bij dit ‘gedoe’.

Helaas zullen B&W, en de anonieme ambtenaren, er uiteindelijk wel mee weg komen. Feit is dat het vertrouwen in ‘de politiek’ er weer een flinke knauw door heeft gekregen. Een gang van zaken deze gemeente onwaardig.  Het oordeel zal waarschijnlijk bij de gemeenteraadsverkiezing van maart 2018 geveld worden.