Nieuws
Minks wekelijkse column: Schaamrood op de kaken

1815 als de kruitdampen boven het slagveld van Waterloo zijn opgetrokken schijnt, alsof er niets gebeurd is, de zon. Duizenden gesneuvelden liggen gestapeld klaar voor een te vroege begrafenis zonder (levende) vrienden en familie. Vriendin, vrouw en kind wachten tevergeefs op een blije thuiskomst.

Te midden van de doden speelt zich een macaber schouwspel af. Oswald en Jack trekken zielloos de tanden en kiezen uit de ontzielde jongeren. Mooie, gave gebitten, amper gebruikt, brengen veel op. In het begin was het lastig, maar ’t went. Na verloop van tijd kijk je er tegenaan als de slager die een koe slacht, ieder zijn vak zeg maar.

Ze worden verkocht aan Engeland. In goud gezet, rijk gegraveerd met vrolijke krullen, gaan ze dienst doen als kunstgebit, big business. Het is net een modern gebit, met zo’n zelfde afdruk als tegenwoordig. Bij ‘gebrek’ aan kunststof gebruikte men dus goud, met die 2e hands tanden en kiezen erin. Met de één zijn dood maalt de ander z’n brood. Levenden konden nog veel plezier hebben van zo’n Waterlooprothese.

Van de nood, of anders nog, van de dood een deugd aken, is eigenlijk wat ze wel erg rucksichtslos deden. Raar idee dat zo iemand dan later, bij wijze van spreken, kon praten tegen een mond vol tanden van hun gesneuvelde zoon of man of zo. Niet alleen na Waterloo werd de tanden- en kiezenmarkt overspoeld.

Ook de Amerikaanse burgeroorlog zette, zeg maar ff, een tandje bij aan deze illustere industrie. Maakte niet uit van welke partij je was, hier vond men ook dat geld niet stonk. Stuitend doch bewaarheid.

Knap dat u, ondanks deez sombere tijden, tot hier gekomen bent met het lezen van dit toch niet al te vrolijk stemmend verhaal. Oprechte dank voor uw onwrikbaar doorzettingsvermogen. Heb lang getwijfeld om dit onderwerp aan te snijden, maar het bleef knagen en ik vond de vertelling bijzonder genoeg om door te geven.

Maar Mink, wat moeten we met dit soort verhalen hoor ik u denken. Sla het op als kennis en als stof tot nadenken, kan geen kwaad toch. Lang geleden maar toch, gesneuvelden hun tanden en kiezen trekken, daar stijgt je toch het schaamrood van naar de kaken.

(Tekst: Mink Out. Foto: De Slag bij Waterloo Rijksmuseum  Bundel verkrijgbaar: www.conckshop.nl)