De gemeente moet van inwoners die langdurig een bijstandsuitkering krijgen geen tegenprestatie verlangen, doch hen een ‘perspectiefaanbod’ doen. Dat stellen de oppositiepartijen PvdA, GroenLinks, CDA, ChristenUnie en coalitiepartij D66. Hun voorstel komt vanavond aan bod in de gemeenteraad bij een bespreking van een beleidsplan om de 1500 inwoners die al langdurig bijstand hebben, te gaan helpen.
Wethouder Astrid van Eekelen: ‘Een tegenprestatie betreft onbetaalde activiteiten die zinvol zijn voor de samenleving. Als de inwoner een uitkering krijgt dan gaat de voorkeur uit naar betaald werk. Wanneer dat niet mogelijk is, dan dient hij iets terug te doen voor de samenleving op een manier die past bij zijn situatie en mogelijkheid. De tegenprestatie kan gezien worden als een maatschappelijke verplichting die zowel voor de bijstandstandgerechtigde als voor de maatschappij positieve effecten heeft. Immers, als mensen actief zijn is dat beter voor hun gezondheid en er ontstaat ook meer sociale contacten. Het bieden van mantelzorg of het verrichten van vrijwilligerswerk zien wij als een vorm van tegenprestatie’.
De vijf partijen stellen nu voor: ‘De bijstand voorziet in het recht van inwoners op bestaanszekerheid. Het idee dat inwoners daarvoor iets terug moeten doen (tegenprestatie) past niet bij de visie noch bij de doelen van dit beleidsplan, waarin meedoen naar vermogen en maatwerk voorop staan. De tegenprestatie krijgt daarom de invulling van het perspectiefaanbod’.
‘Als de inwoner een uitkering krijgt dan gaat de voorkeur uit naar betaald werk. Wanneer dat niet mogelijk is, dan is het belangrijk te werken aan perspectief op een manier die past bij zijn situatie en mogelijkheid. Het perspectiefaanbod kent geen verplichtend karakter en wordt gedaan wanneer dit voor zowel de bijstandsgerechtigde als voor de maatschappij positieve effecten heeft. Immers, als mensen actief kunnen zijn is dat beter voor hun gezondheid en er ontstaan ook meer sociale contacten. Het perspectiefaanbod kan bijvoorbeeld bestaan uit het bieden van mantelzorg, het verrichten van vrijwilligerswerk of het volgen van een opleiding. Maatwerk op basis van de persoonlijke situatie van de inwoner staat hierin voorop’.
Ook stellen de vijf partijen: ‘Wanneer betaald werk niet mogelijk is, wordt gekeken of vrijwilligerswerk een optie is. Wanneer vrijwilligerswerk een stap te ver is, wordt gekeken naar sociale activering. Op deze manier doet iedereen mee naar vermogen’.





