Binnen de Protestantse wijkgemeente Martini, Oude Kerk Voorburg, heerst grote verdeeldheid over het inzegenen van het huwelijk van mensen met gelijk geslacht. De kerkenraad heeft besloten dat aan zo’n inzegening wel wordt meegewerkt doch geeft ambtsdragers, kerkelijk werkers en gemeenteleden de ruimte om daar niet in de participeren.

‘Tijdens het gemeenteberaad werd duidelijk dat er binnen onze gemeente verschillend wordt gedacht over het zegenen van relaties. Zowel het niet als het wél zegenen van relaties van gelijk geslacht zou sommige gemeenteleden ‘als een steen op het hart liggen’. De meest genoemde bezwaren tégen het zegenen waren dat de Bijbel er geen ruimte voor biedt en dat we daarom niet kunnen zegenen wat niet goed is volgens God’, aldus een mail aan de gemeenteleden.

‘De meest genoemde argumenten vóór het zegenen waren de liefde van God voor zijn geschapen mensen, dat het in liefde en trouw samenleven van mensen van gelijk geslacht nog niet bestond in de tijd van de Bijbel en dat de moeilijke teksten in de bijbel waarin homoseksualiteit wordt afgekeurd daarom niet gaan over de huidige tijd waarin mensen binnen een relatie van liefde en trouw Gods zegen vragen over hun burgerlijk huwelijk. De grote meerderheid van de aanwezigen stond positief tegenover het zegenen van homoseksuele relaties’.

‘Als kerkenraad denken we de weg van Christus voor onze gemeente in deze tijd te volgen, door ja te zeggen wanneer twee homoseksuele gemeenteleden van gelijk geslacht God willen danken voor hun relatie van liefde en trouw en Hem een zegen willen vragen over hun burgerlijk huwelijk. We realiseren en respecteren dat niet iedereen in onze gemeente dit zo ziet. Dit geldt ook binnen de kerkenraad; een aantal kerkenraadsleden ziet geen ruimte voor bovengenoemd besluit. We geven daarom ambtsdragers, kerkelijk werkers en gemeenteleden, nu en in de toekomst, de ruimte om al dan niet te participeren in het kerkelijk zegenen van een relatie van liefde en trouw van mensen van gelijk geslacht. Ook roepen we elkaar op om elkaar, ondanks soms grote verschillen in opvatting, hoog te houden, lief te hebben en te dienen’.

‘De plaatselijke regeling zal als volgt aangepast worden en in lijn zijn met de relevante kerkordelijke artikelen: 1) Het burgerlijk huwelijk van twee personen van gelijk geslacht kan als een verbond van liefde en trouw voor Gods aangezicht worden gezegend. 2) Het verzoek om zegening van een dergelijk huwelijk wordt door de twee personen, van wie ten minste één lid is van de wijkgemeente, minimaal zes weken van tevoren ingediend bij de wijkkerkenraad. Na ontvangst van het verzoek voert een afvaardiging van de wijkkerkenraad een gesprek met hen. 3) De zegening wordt ten minste twee weken van tevoren aan de wijkgemeente bekendgemaakt met vermelding van de namen van de twee personen van wie het huwelijk zal worden gezegend. 4) De zegening geschiedt door een predikant van de wijkgemeente, of door een andere in overleg met de twee personen door de wijkkerkenraad uit te nodigen predikant, met gebruikmaking van een van de orden uit het dienstboek van de kerk’.

‘Met dit besluit stopt het gesprek in de gemeente niet. Er zullen in de toekomst nieuwe vragen op ons afkomen. We moeten als gemeente iedere keer opnieuw ontdekken wat het evangelie betekent in de tijd waarin wij leven. We zijn als gemeente nooit klaar met het doordenken van de tijd en cultuur waarin wij leven en de vragen die daar spelen zijn ook onze vragen. In het besluit dat we nu nemen zit een grondtoon van waaruit we met elkaar in gesprek gaan als nieuwe vragen zich voordoen.  In onze gemeenschap gaan mensen voor regels en staan we met elkaar in een kring om het kruis om daar elkaar te ontmoeten met brood en wijn’.