Mensen die echt iets voor de gemeente willen doen, doen dat ook. In een vereniging of waar dan ook als vrijwilliger. Of ze halen gewapend met grijpers en tassen het zwerfvuil op dat de gemeentelijke ophaaldienst laat liggen enz. enz. Op eigen kosten. Dat zijn mensen die iets kunnen, die goed willen doen en die ook goed doen. De echte, meestal stille helden.

Mensen die zéggen iets voor de gemeente te willen doen, doen dat niet. Die gaan de politiek in. Tegen een royale, vaste bezoldiging of vergoeding. Daar hoeven ze niets voor te kunnen of te doen en ze mogen zelfs schade aanrichten zonder daarvoor aansprakelijk gesteld te kunnen worden. Er zijn ook geen formele eisen waar politici aan moeten voldoen.

Er is dus, in ieder geval in Leidschendam-Voorburg, zeker belangstelling voor een plek in het gemeentebestuur. Niets kunnen en daarvoor betaald worden, dat lokt. Dat zijn mensen die éigenlijk vertellen wat zij voor zichzelf en hun partij gaan doen en verdraaien dat zo, alsof het allemaal goed voor de gemeente is. Zij slaan zich op de borst voor alles wat ze van plan waren of zijn, maar niet deden of doen.

De politiek ligt dus als een nutteloze laag over de samenleving heen. Een dure, verstikkende laag waarin moraal en fatsoen geen enkele rol spelen; de wethouders die hun eigen belangen nastreven en gemeenteraadsleden die werkelijk géén idee hebben wat hun taak eigenlijk inhoudt. De samenleving reageert door steeds egoïstischer te worden en verder te verruwen. Men spiegelt zich aan politici.

De verkiezingsuitslag leidt in die nutteloze laag natuurlijk niet tot plannen voor de door de kiezers beoogde belangen van de gemeente. Wel tot daarvan totaal losstaande activiteiten van politici die ernaar streven zolang mogelijk aan het pluche en desnoods aan elkaar te blijven plakken. Ongeacht van welke partij zij zijn, ongeacht de aan de kiezers gepresenteerde standpunten. Die standpunten waren er alleen voor vóór de verkiezingen. Blijven zitten, alleen daar gaat het om. De belangen van de gemeente zijn daar compleet aan ondergeschikt. Niet bestaand eigenlijk. Politici zijn onbetrouwbaar.

Intussen lijkt in de demissionaire periode op van alles voorgesorteerd te worden om de VVD-GBLV plannen ook onomkeerbaar te maken voor de nieuwe coalitie. Dus hoe langer de coalitievorming duurt, met welk resultaat dan ook, hoe beter voor de kliek van de VVD en GBLV. De gemeenteraad stelt af en toe een paar vragen en denkt waarschijnlijk dat dat hun taak is. Prettig toch, voor de verliezers van de verkiezingen?

Intussen lijkt er ook op voorgesorteerd te worden dat Leidschendam-Voorburg binnen twee à drie coalitieperioden volledig door Den Haag geannexeerd wordt. Woningbouw in Den Haag en via de Binckhorst een vlotte doorstroomroute naar de Mall voor bezoekers uit de Schilderswijk en het Laakkwartier.

Niet te vergeten en erg aantrekkelijk voor Den Haag: komt er ook nog een tussenstop: de Van Eekelenbaan en het Van Eekelen winkelplein. Genoemd naar de narcistische, manipulatieve wethouder die totaal andere belangen heeft dan die van de gemeente en die in de afgelopen jaren meeste schade aanrichtte. Zó geregeld, denkt zij. Daarvoor moet alleen maar een bij de inwoners geliefd winkelcentrum geofferd te worden. Nou en? Het zijn maar inwoners. Leidschendam-Voorburg als pretpark én afvalputje voor Den Haag.

Tja, waarvoor zou je dan nog een tandeloos bestuurtje in Leidschendam-Voorburg nodig hebben? Bestuurlijke kostenbesparing en groeikansen in Den Haag voor de wethouders en gemeenteraadsleden die zo goed meewerkten! Hun hoofddoel! En die kleurloze burgemeester zijn ze zo kwijt.
Die aansluiting willen wij inwoners natuurlijk niet. Maar willen we doormodderen op weg naar een vervuilde, verloederde gemeente met alleen plek voor projectontwikkelaars?

(Carlo Wagenmans)