Bij nieuwbouwprojecten moet minstens 33 procent van de woningen in de sociale sector zitten. Als er op gemeentegrond wordt gebouwd moeten alle woningen in de sector ‘betaalbaar’ vallen (sociaal en middelduur). Lopende bouwinitiatieven worden heronderhandeld om meer sociale woningen te realiseren. Plannen van initiatiefnemers die niet mee willen werken worden op een wachtlijst gezet. Andere projecten krijgen dan voorrang.

Dit zijn enkele van de maatregelen waarmee B&W het aandeel sociale woningen willen opvoeren. Ze reageren daarmee op de eis van de provincie dat in 2030 30 procent van de woningen in de sociale sector moet zitten. Nu is dat 24 procent, tendens dalend.

De plannen van B&W staan in een zogenoemd ‘groeipad’ dat aan Gedeputeerde Staten is voorgelegd. Indien de gemeente niet aan de provinciale eis voldoet kan de provincie ingrijpen door planwijzigingen en/of vergunningen te blokkeren.

Andere onderdelen van het groeipad zijn:

– vergroten van inzicht in subsidies voor de woningbouw,

– actieplan versnelling nieuwbouw,

– nieuwe definities voor een sociale woning qua huur en periode van beschikbaarheid (minstens 25 jaar), ook voor particuliere verhuurders,

– actualisatie verordening sociale- en middeldure bouw,

– actualisatie huisvestingsverordening voor toewijzing woningen aan doelgroep,

– het aanpassen van anterieure overeenkomsten met ontwikkelaars,

– bij sloop/verkoop van een sociale woning moet deze vervangen worden door een nieuwe,

– extra etages (optoppen) op panden van woningcorporaties,

– bij bestaande bouw extra woningen creëren door ‘aanplakken’ en ‘uitplinten’; nadruk op kamerverhuur; soepele omgaan met woningsplitsing,

– het waarborgen van particuliere sociale huurwoningen door overname door woningcorporaties.